dinsdag 29 maart 2016

De eerste scrapsels van 2016

Vandaag een lichtere blogpost. Zoals ik al meldde heb ik af en toe toch iets creatiefs kunnen doen.
Sophie komt natuurlijk iedere keer als ze naar de peuterspeelzaal geweest is weer thuis met allerlei nieuwe creaties. En tja, moet je die dan allemaal bewaren? Ik bedoel 1 streepje op een vel papier is niet echt een tekening te noemen. Maar ik wil toch ook dat ze later een aantal dingen als aandenken heeft: mooie werkjes, bijzondere momenten, rapporten. Dus had ik het idee om voor ieder scholjaar een map te maken. En als scrappende mama lukt het me vast wel er iets meer van te maken dan "ingeklapperde" tekeningen en knutsels. Leuker wordt het natuurlijk als die voorzien worden van foto's en persoonlijke anekdotes van mama. Dus mijn kamertje maar eens vrij gemaakt van allerlei rommel (zelfs het gourmetstel was er op de een of andere manier beland) en mijn spulletjes voor de dag gehaald. Heb de eerste 4 pagina's af.


Jullie zullen af en toe het hoofd moeten draaien, blogger luistert niet naar me ;)
Verder heb ik de foto's gemaakt zonder rekening te houden met de ondergrond, in dit geval het kleed. Zie nu pas dat het wel heel perfect past bij de papiertjes die ik uitgezocht had!

De post van 2 dagen terug was een zware. Het taboe dat op depressie rust is nog zo erg aanwezig... Hoop dat dat ooit wijzigt! Misschien is mijn kleine blog en de openheid over mijn ziekte (voor zover ik dat kan en wil delen) een klein druppeltje op een gloeiende plaat. Maar nogmaals wie weet verbetert de visie die mensen hebben over depressie. Volgens het RIVM is het de ziekte met de grootste ziektelast, nog voor hart- en vaatziekten en kanker! Dus waarom is er niet meer begrip voor? Omdat je het niet ziet? Omdat er geen standaard "de depressieve" is?

Nogmaals ik kan weer lichtpuntjes zien dus ben op de lange weg terug naar herstel. En hoop nog heel veel mooie dingen te kunnen laten zien. Misschien niet iedere week maar toch regelmatig. Een hele fijne avond allemaal!

XXX Natalie

maandag 28 maart 2016

Waar zal ik eens beginnen...

Het is een roerig half jaar geweest. Nee, niets ernstigs met Sophie en ook geen perikelen tussen Marco en mij. Op dat vlak gaat alles heel goed. Sophie heeft het naar haar zin op de peuterspeelzaal, kletst de oren van mijn hoofd en is gewoon een heerlijk meisje! En heeft ook een nieuwe liefde: ballet! Ze straalt de hele les en je ziet haar genieten, zo mooi.

Nee, dat is het niet. Ik ben "gecrasht". Sinds ik gestopt ben met de antidepressiva begin vorig jaar ging het gestaag bergje af. In oktober weer gestart maar sinds november ben ik thuis. Het ging niet meer. Weer een depressie. Deze keer lang. En dan ga je de medische molen in. In Belgie ga je "gewoon" meteen naar de psychiater, de psycholoog wordt daar alleen vergoed in bepaalde situaties. Maar hier in Nederland... eerst naar de huisarts. onclusie: ernstige depressie. Daarna praktijkondersteuner GGZ, wachttijd 5 weken. Die concludeert dan dat het toch de psycholoog wordt, wachttijd 7 weken. Nee, kortdurend traject gaat niet werken: door naar GGZ bipolair. Eerst hier in Helmond: wachttijd 2 tot 3 maanden. Neeeeee. Doorverwijzing gevraag naar Eindhoven: 3 weken. Das beter. 2 intakes later: nou... wij concluderen geen bipolair stoornis dus doorsturen naar reguliere GGZ. Wachttijd Eindhoven: enkele maanden tot een half jaar. Whaaaaaaaaah snif. De verpleegkundige van de bipolair poli vond dat wel wat te erg dus die heeft contact opgenomen met een kleine instelling in Helmond, wachttijd 4 weken. Aanstaande woensdag daar de intake. Ondertussen dus al meer dan 5 maanden van hot naar her...
Positief is dat ik voel dat ik heel langzaam weer uit het dal (nou ja, krater...) aan het krabbelen ben.

Sinds een paar weekjes af en toe zelfs creatief bezig geweest. En zelfs sinds heel lang gescrapt! Wel heb ik tijdens de dieptes geborduurd, dat werkte voor mij heel meditatief. De concentratie is heel slecht, al wordt dat iets beter.

Een hele dikke sorry voor de enorme stilte, zowel met posten als met reacties geven op jullie blogs. Ik hoop dat dat allemaal weer helemaal terug komt. Het is absoluut niet dat ik jullie blogs niet wil volgen, ik haal er altijd zo veel inspiratie uit!!!

In de komende tijd zal ik eens wat dingetjes posten. Voor nu nog een hele fijne paasmaandag en ik hoop dat het met jullie allemaal goed gaat.

Een hele dikke kus,

Natalie