dinsdag 25 augustus 2015

Voortgang

Nadat de vorige post ietwat zwaar was nu weer een "gewone".

Afgelopen weekend was een druk weekend. Zaterdag stond in het teken van Extreme room make-over. De vrienden van de blauwgele winkel kwamen al het moois brengen! Opa en papa dus aan de slag met het in elkaar zetten van de meubeltjes, oma en ik waren chef oppas en de gordijnen moesten nog korter. En natuurlijk de klussers voorzien van koffie, drinken en eten. Belangrijk!

Het is nog niet helemaal af maar dit is hoe het nu eruit ziet:


De gordijnen zijn iets te kort dankzij de maten die doorgegeven werden door het klusteam. Eerst waren ze veel te lang, nu iets te kort. Laat ze voorlopig zo, denk dat het met een ondernemende peuter wel even kan. Je weet tenslotte nooit wat een tweejarige in zijn of haar koppie haalt... De zoom zit met een groter stiksel vast dus ik heb hem eventueel zo losgetornd en opnieuw omgezoomd.
De kastjes moeten nog voorzien worden van wat plankjes en 2 deurtjes, komend weekend zijn we allebei vrij dus dan gaan we verder. Sophie is er in ieder geval superblij mee, toen ze het de eerste keer zag was de reactie een gezuchte móói!

Zondag stond voor mij in het teken van een middagdienst dus geen tijd voor freubelarij. Maar ik heb niet stilgezeten... Nou ja, eigenlijk wel, borduren is niet iets waar je bij rondloopt, lol :D. Het Efteling werk is zooo leuk!

Ik heb (op 1 sessie na) na iedere sessie een voortgangfoto gemaakt:


Helaas draaide Blogger de tweede foto op zijn kant, voor jullie dus even het hoofd draaien... Tussen foto 2 en 3 geen fotomoment helaas.

Ik merk dat voor mij op dit moment het borduren heerlijk ontspannend is. Ook maakt het mijn hoofd even leeg, niet geheel onbelangrijk met extra weekenddiensten.

En aanstaande donderdag weer verder aan het quiltje, dan beginnen de lessen weer. En dan móet ik wel aan de slag. Heb er ook zin in weer te gaan, vanwege de gezelligheid en ik denk dat, omdat je heerlijk samen bezig bent, er toch weer wat vooruitgang in zal zitten. Dus binnenkort daar weer een update van.

Een fijne middag allemaal en tot snel,

Liefs, Natalie

vrijdag 21 augustus 2015

tranen...

Gisteren op Facebook al een linkje gezien van "de kus van Lennart" maar al surfend door blogland kwam ik nogmaals dit bijzonder verhaal tegen.

Als mama van Sophie, een peutertje van 2, grijpt het verhaal van Lennart me naar de keel. De dag na zijn tweede verjaardag werd hij dood in zijn bedje gevonden... Vreselijk! Toch is er een heel bijzondere herinnering achtergebleven in de vorm van een kus. Je kunt het, als je wil natuurlijk, hier lezen.

Al lezende lopen de tranen over de wangen bij me... Voel mee met de ouders, het gevoel van verlies, de rouw en dan plots een heel mooi aandenken aan zo'n bijzonder ventje...

Ik wil daar even bij stilstaan dus het wordt even tot de volgende post wachten tot allerlei vrolijke updates en verhalen.

Alvast een heel fijn weekend!

Liefs, Natalie

dinsdag 18 augustus 2015

Een start, een feestje en een hoop andere dingen

Allereerst alles over de andere dingen...

Op deze herfstige augustusdag (12 graden is echt niet zo mijn ding in deze tijd van het jaar) is het geen goed idee buiten te zijn. Dus Sophie mag binnen de hele woonkamer op zijn kop zetten (nee geen foto's ;) ) en mama heeft zin in...



Hachee! Met aardappelen en rode kool... Het ruikt nu hier dus heerlijk, jammer dat we geen geuren kunnen delen.

Om toch wat vrolijkheid in huis te brengen maar even bloemen gehaald:


Afgelopen zondag hadden we een feestje, superoma werd 99! Ze is nog goed bij de tijd, alleen de beentjes willen niet meer. Maar ja, het onderstel gaat ook al 99 jaar mee!
Helaas geen foto van oma op haar feest, heb er wel 1 van 2 jaar terug met Sophie:

Nogmaals gefeliciteerd lieve oma!

Een update van mijn quilt, heb er toch even aan gewerkt:


Woezel en Pip zijn af!

Ik heb hem afgelopen zaterdag naar de lijstenmaker gebracht (oef... geen IKEA lijstjes-prijs...) binnenkort mag ik hem ophalen en dan krijgen ze een mooi plaatsje in Sophie's slaapkamer. En ook maar meteen begonnen met een nieuw werk:



Hmmm zullen jullie denken, waar is ze mee bezig? Wat gaat het worden?
Nou, dit:


Het begin is er, werk in uitvoering! (ben begonnen met het huisje van Hans en Grietje).

Ik heb ook een nieuw systeem besteld, een Superframe. Het vervangt een normale borduurring. Het grote voordeel is dat je het werk er gewoon in kunt laten zitten. Dit frame is gemaakt van PVC buizen met klemmen erom. Heb er gisteravond voor het eerst mee gewerkt en het bevalt super! Geen ring meer voor mij, althans bij het borduren.


Om te voorkomen dat het werk te vies wordt (je spant het werk er aan de voorkant op, waar je je stof vasthebt is ook de voorkant) zijn er speciale hoesjes voor, de zogenaamde Grime Guards. Die je heel handig zelf kunt maken. Ik heb een tutorial gevonden op het wereldwijde web, helaas ging mijn link niet open. Ben niet helemaal tevreden, hij zit er heel strak om maar met een kleiner werk is dat niet zo'n ramp. Maar voor een HAED is het toch echt te klein. Ga binnenkort dus maar een extra hoesje maken. En nog een paar frames bestellen :), best handig met meerdere werken.


Fijne avond alvast,

Liefs, Natalie


vrijdag 7 augustus 2015

Busy Bee

Al heb ik een poosje minder van mij laten horen, ik heb natuurlijk niet stilgezeten...
Allereerst even de melding dat mijn laptop gecrasht was... Bloggen op de tablet is niet echt handig heb ik ondervonden, iedere keer liep hij vast als ik een reactie bij een van jullie wilde plaatsen om te complimenteren met al dat moois. Ondertussen doet de laptop het weer, al is een slak denk ik soms sneller... TRAAAAAAAAGGGGGGGGGG... Maar goed, ik kan nu wel weer een teken van leven geven.

Hoe gaat het met mijn quiltje? Doorquilten is voor mij echt een kwestie van mezelf er toe zetten ben ik bang. Als deadline heb ik nog steeds 13 september maar o, wat is het een strijd... Mijn vingers doen iedere keer zo'n pijn dat ik iedere quiltsessie vrees. Als ik eenmaal aan de slag ben valt het een beetje mee, tot ik een paar keer zo ongenadig in de onderste hand/vingers heb geprikt dat ik er acuut mee ophoud. Marco heeft me al gezegd dat ik af moet stappen van de mezelf opgelegde "ik moet het af hebben". Want wat zou er gebeuren als ik het niet afkrijg? Alleen ik zal dan boos zijn, omdat ik het wilde. Misschien heeft hij wel een beetje gelijk maar ik heb het gevoel dat ik dan teleurstel omdat ik beloofd had hem af te hebben. Pfffff...
In ieder geval heb ik al wel een gedeelte af:


Verder zijn we druk aan het plannen om Sophie's kamer onder handen te nemen. We hebben nu een echt peutermeisje in huis die nog steeds in haar babyledikantje licht. Dat natuurlijk nu wel een beetje erg krap begint te worden... Dit weekend gaan we waarschijnlijk alles bestellen, we hebben veel leuks bij IKEA gezien. En waarom alles 4 keer in je handen hebben (uit het schap, in de auto, uit de auto en in elkaar)als ze het gewoon voor een kleine meerprijs bij je thuis komen brengen, aldus mijn man. Klopt natuurlijk als een bus. Zeker als je in gedachten houdt dat we een bedje, matras, speelkasten, tafeltje, stoeltje en allerlei decoratie willen. Toch handiger als ze het hoppa in de gang zetten! Om haar kamertje nog dat extra's te geven ben ik toch maar verder gegaan met Woezel en Pip. Ineens gaat het als een speer, nog 3 letters en dan ben ik klaar!



En misschien denken jullie: daar komt ze weer aan, maar ik ben ook weer aan het lijnen geslagen. Ik zag een aantal weken geleden een (overigens super onflatteuze) foto waar ik enorm van schrok...

Ik voelde me zo dik, net een olifant. En opeens was ik het zat. Nu ik mentaal weer op het goede pad ben kan ik mijn energie daar op richten. En niet zonder succes, ik ben nu 3 weken op weg (over paden gesproken) en ik ben al bijna 2,5 kg kwijt!!! Over gemotiveerd gesproken... En wat voor dieet zullen jullie denken? Nou geen shakes of crashen, gewoon het eetpatroon aanpassen (o, wat klinkt dat simpel...). Geen belegde broodjes op mijn werk maar een salade met een eitje, recepten van het internet voor de slanke lijn (heb bijvoorbeeld een heel lekker recept gevonden met oa piccalilly en boontjes), geen chocola in huis, geen koekjes die ik superlekker vind maar de varianten die Marco lekker vind en ik niet, maar toch ook af en toe pizza of (zoals afgelopen zaterdag) een afhaal van de chinees. Marco heeft me toch echt duidelijk gemaakt dat ik niet te streng moet zijn voor mezelf, anders mag je op een gegeven moment niets meer van jezelf en dat houd je toch niet vol. Mijn steven is 10 kg met Kerst en volgend jaar zomer zou ik heel graag rond een BMI van 25 willen zitten. Geen onhaalbare doelen lijkt me zo.
Wordt dus allemaal vervolgd...

Alvast een heel fijn weekend allemaal!

Liefs, Natalie